«ارایه دکتر محمد تقی بطحایی بمناسبت روز مهندس»

در مورخ هفتم اسفند 1402 آخرین جلسه هیات مدیره دوره پانزدهم؛ بمناسبت روز مهندس دکتر محمد تقی بطحایی، عضو اصلی هیات مدیره انجمن مهندسین برق و الکترونیک شاخه تهران سخنانی در قالب ارایه ایراد نمود؛ ضمن تشکر از تلاش‌ها و خدمات مهندسان و دانشمندان در توسعه رفاه جامعه، به باور او درخشان‌ترین و جذاب­‌ترین مسیر روشن برای آینده پاکی و دانایی بشریت نقشه راه توسعه علمی و فرهنگی حکیم خواجه نصیرالدین طوسی است.
او همچنین به نامگذاری دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی اشاره کرده که به پیشنهاد ایشان و تأیید شورای انقلاب در سال ۱۳۶۷ صورت گرفته است. خاطر نشان کرد این نامگذاری باعث افتخار و تعالی جامعه علمی شده و آن‌ها در تلاش‌اند تا این احساس تعالی را به اساتید، دانشجویان و پژوهشگران دیگر منتقل کنند.
خواجه نصیرالدین طوسی را دانشمندی است که روح افلاطون و اقلیدس به وجود او مفاخرت و مباهات جویَد و زبان حال بوعلی‌سینا در توصیف عملکرد او مشکلات به یک نگاه او گره‌گشای است. بعضی از دانشمندان مصرف‌کننده علم هستند ولی خواجه خودش منبع و تولید کننده علم بوده است.
همچنین با نقل قول از دیگر بزرگان چنین گفت:
“به قول علامه طباطبایی صاحب المیزان علی الله مقامه الشّریف:
قرن هفتم اوج شکوفایی گسترش و اقتدار در رابطه بین عقل و شرع بوده. ابتدا فارابی و ابن سینا که جامع فلسفه یونان بودند پرچم دار این موضوع بودند. و پس از آن خواجه نصیرالدین طوسی به توفیق بیان عقل و شرع پرداخت.
علامه جعفری می­‌گوید: خواجه نصیرالدین طوسی تجسمی از دو نهاد بزرگ مورد نیاز بشری یعنی دانشگاه و حوزه است.
در مقدمه تصحیح کتاب اخلاق ناصری تألیف خواجه نصیرالدین طوسی مرحوم مینوی چنین می‌نویسد: شهرت خواجه نصیرالدین طوسی به واسطه تألیفاتی که در ریاضیات و نجوم و هیات داشته مورد احترام دانشمندان غرب می­باشد. (ایجاد رصدخانه مراغه با 400 هزار جلد کتاب و وجود دانشمندان از سراسر جهان)
مرحوم پروفسور فضل الله رضا: در وصیت خود که اینجانب در بزرگداشت ایشان اعلام کردم فرمودند: به گفته خواجه نصیرالدین طوسی اگر بجای هندسه اقلیدسی هندسه غیر اقلیدسی را که مدل یک سیستم پیچیده است در ریاضیات دنبال می‌کردیم امروز گسترش علم به صورت نمائی افزایش می‌کرد.”

جامعیت علمی خواجه در علوم مختلف و عدم توقف در یک شاخه علمی بطوریکه در هرمسیری وارد میشد صاحب تألیف و اثر و نظر ماندگار می‌شد. تلاش علمی وی در عمر ۷۴ ساله هیچگاه متوقف نشد.خستگی‌ناپذیر بودن و شتاب در تلاش از دیگر صفات مشخصه این بزرگ مرد بود.
تدین و عِرقِ مذهبی ایشان درحریم قرآن و عترت از دیگر مشخصه‌های او بود. با آنکه در دوره اسماعیلیان و مغول‌ها زندگی می‌کرد هیچ‌گاه از اعتقادات اصیل خود دست برنداشت. کتاب‌هایی در ردِ افکار منحرف به تحریر درآورد.
پس از مرگ طبق وصیتش کالبدش در پائین قبر امامین کاظمین مدفون و بر روی سنگ مزارش چنین نوشته است: ”وَکَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَیْهِ بِالْوَصید”.

دکتر بطحایی در ادامه‌ فعالیت این انجمن؛ آرزوی الگو برداری از سیره راه این دانشمند بزرگ را داشت.
در پایان با یاد نیک از مرحوم دکترحسن غفوری‌فرد یکی از معماران توسعه علمی و فرهنگی کشور؛ که در جهت ایجاد انجمن مهندسین برق و الکترونیک ایران و شاخه‌های مختلف استانی تلاش نمودند؛ سخنان خود را به پایان رساند.